زاده رنجیم یا فرزند نوازش؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد نوزاد انسان برای جلب توجه و بقا، با گریه (نوعی ابراز درد) متولد میشود، درحالی که نوازش یک رفتار آموختهشده است. این یعنی «درد» پیشفرض زیستی ماست و «نوازش» یک دستاورد فرهنگی. جالب اینجاست که در روانشناسی تکاملی، همین درد اولیه باعث شکلگیری دلبستگی عاطفی میشود. آیا رنج میتواند بنمایه عشق باشد؟
راهکار:
این جمله ریشه در فلسفه اگزیستانسیالیسم دارد: رنج نه یک نقص، که بخش جداییناپذیر آگاهی است. اگر به دنبال بازتعریف این نگاه هستی، میتوانی از «اسطوره سیزیف» آلبر کامو شروع کنی که نشان میدهد چگونه میتوان در دل پوچی و رنج، شادی را آفرید.