زیادی محبت آدمو میزنه

محبت زیاد دل آدمارو می‌زنه؛ حق با مامان بود:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «اشباع لذت‌جویانه» وجود دارد: دریافت مداوم پاداش مثبت بدون وقفه، ترشح دوپامین را کاهش می‌دهد و مغز به آن بی‌تفاوت می‌شود. به همین دلیل، محبت زیاد مانند شکلات صبحانه هر روز، لذتش را از دست می‌دهد. بر اساس قانون «یرکس-دادسون»، انگیختگی افراطی حتی اگر مثبت باشد، عملکرد را مختل می‌کند. اگر محبت از روی نیاز باشد، نه انتخاب، آیا زودتر دل‌زدگی می‌آورد؟

راهکار:

جذابیت در دسترس‌ناپذیری نسبی است؛ محبت مانند ادویه‌ست، زیادش غذا را خراب می‌کند. شاید مامان‌ها از این راز قدیمی خبر داشتند که تعادل، کلید ماندگاری عشق است.