معنای کم گذاشتن یا زیاد خوبی کردن در رابطه:
آیا میدانستی طبق «نظریه برابری» در روانشناسی اجتماعی، انسانها به طور ناخودآگاه نسبت سهم و پاداش خود را با طرف مقابل مقایسه میکنند؟ وقتی حس کنی یا کم گذاشتی یا زیادی خوبی کردی، در واقع داری ناهماهنگی شناختی را تجربه میکنی: ذهن نمیتواند میان «مهربانی بیحد» و «کمفروغی» آشتی ایجاد کند. تحقیقات نشان داده این حالت اغلب در روابطی رخ میدهد که مرزهای عاطفی شفاف نیستند. سؤال برای جامعه: آیا تا به حال برایت پیش آمده که دقیقاً بدانی چقدر باید بدهی یا بگیری؟
راهکار:
این جمله نمونهای از «خطای همهیا هیچ» در روانشناسی است: یا خود را مقصر میدانی یا قربانی. حقیقت این است که رابطهها نیاز به تعادل پویا دارند نه محاسبهی ریاضی. میتوانی بهجای سرزنش، از خود بپرسی: «چه نیازهایی در آن لحظه برآورده نشد؟»