تتو تابوت روی لب؛ نماد دفن خندهها:
احتمالاً میدونی که تتوهای صورت در فرهنگهای باستانی مثل مائوریها روایتگر هویت و سرنوشت بودند، نه صرفاً زینت. اما جالبه که مغز انسان وقتی یه نماد دائمی مثل تابوت رو روی پوست میبینه، ناخودآگاه اون رو با حافظهٔ عاطفی پیوند میزنه و هر بار که نگاه میکنه، همون حس اولیه (غم) رو بازتولید میکنه. این دقیقاً برعکس فرایند «بازچهارچوبسازی شناختی» عمل میکنه. به عبارت دیگه، تتو گاهی غم رو ماندگار میکنه نه فراموشی رو. آیا میشه با یه تتوی مکمل نشونهٔ امید رو به این تابوت اضافه کرد؟
راهکار:
این استعاره رو میشه به یه تمرین هنری تبدیل کرد: طرح تتوی تابوت رو با یه گل کوچیک یا خط شکسته ترکیب کن تا نشون بدی حتی بعد از دفن خنده، زندگی دوباره میتونه جوانه بزنه.