تظاهر به زنده بودن

تظاهر به زندگی؛ چرا همه وانمود می‌کنیم؟:

در روانشناسی اجتماعی، اروینگ گافمن می‌گوید ما در صحنهٔ زندگی مدام نقش بازی می‌کنیم. واژهٔ «پرسونا» در لاتین یعنی نقاب بازیگر. جالب اینکه اسکن مغز نشان می‌دهد هنگام تظاهر، همان نواحی فعال می‌شود که در رفتار واقعی. آیا این تظاهر، خود بخشی از واقعیت ما نیست؟

راهکار:

می‌توان به این نگاه کرد که تظاهر گاهی صرفاً یک مکانیسم بقاست؛ مثل بازیگری که نقاب را برای حفظ شخصیت برمی‌دارد. شاید پرسش اصلی این باشد: آیا می‌توان لحظه‌ای نقاب را کنار زد و زیست؟