بازی با احساسات و پیدا کردن کسی بهتر از من:
در روانشناسی به این «ناهماهنگی شناختی» میگویند: ذهن وقتی رفتار (گفتن «یکی دارم») با واقعیت (تنهایی یا خیانت) تضاد دارد، برای کاهش اضطراب داستانسرایی میکند. جالب اینجاست که ماسک تئاتر (🎭) دقیقاً همین پدیده را نشان میدهد: ما روی صحنهی رابطه نقش بازی میکنیم، حتی برای خودمان. سؤال: آیا این تظاهر بیشتر از خیانت طرف مقابل، به اعتمادبهنفستان آسیب نزده؟
راهکار:
این پست انگار میخواهد بگوید: «من به بقیه میگویم که کسی دارم، اما آن کسی که دارم مرا با دیگری عوض کرده.» اگر این روایت را از زاویهی «نقاب اجتماعی» ببینیم، جالب است: ما گاهی برای حفظ غرور، داستانی میسازیم که خودمان هم باورش نمیکنیم. شاید لایهی عمیقتر این باشد که این تظاهر، بیش از آنکه به طرف مقابل ضربه بزند، به خودمان آسیب میزند.