تظاهر به بی‌طرفی

نقد دوگانگی: چرا اعتقاد خودت را برای خودت نگه نمی‌داری؟:

اصل هماهنگی شناختی می‌گه ذهن انسان برای کاهش تناقض، باورهای جدید رو به نفع باورهای قبلی تحریف می‌کنه. اینجا فردی که در ۱۴۰۱ استوری همدلانه منتشر می‌کرده، الان همون رفتار رو از دینداران محکوم می‌کنه. زاویه دید آینه‌ای: اگه جایشان عوض می‌شد، باز هم همین حرف را می‌زدند؟

راهکار:

این پارادوکس رو میشه با یک ساده‌ترش توضیح داد: هرکس باورهای خودش رو داره، ولی وقتی ازش می‌خوایم باورش رو پنهان کنه، نشون می‌ده که خودش هم نمی‌تونه تحمل کنه دیگران آشکارا حرف بزنند. شاید بهتر باشه به جای سرزنش، بپرسیم چرا در جامعه ما ابراز عقیده فقط برای یک گروه مجازه؟