تظاهر و دورویی؛ نگاه عمو به انسانها:
گافمن، جامعهشناس، میگفت همهی ما روی صحنهایم و «خود» واقعیمان را پشت اجرای نقشها پنهان میکنیم. جالبتر اینکه پژوهشهای عصبشناسی نشان داده مغز انسان برای حفظ تصویر اجتماعی، دروغهای کوچک را طبیعی میداند و با تکرار، مرز بین نقاب و چهره واقعی محو میشود. پس شاید عمو نه دروغ، بلکه لایههای محافظت را دیده است. اما اگر همه نقاب باشند، پشت نقاب چه چیزی میماند؟
راهکار:
میتوان این نگاه را از زاویهای دیگر دید: نقابها همیشه دروغ نیستند؛ گاهی سپری برای محافظت از زخمها یا راهی برای سازگاری با جامعهاند. شاید عمو به جای «چیزی جز تظاهر ندیدم»، میتوانست بگوید «انسانها را با نقابهایشان دیدم»؛ همان نقابها هم بخشی از حقیقت آدمهاست.