آرزوی برداشتن آینهها؛ نشانهای از نارضایتی از تصویر خود:
آینهها تنها ابزاری هستند که تصویرت را برعکس نشانت میدهند؛ یعنی تمام عمر چهرهای را که دیگران نمیبینند، «خودت» خطاب کردهای. در علوم اعصاب به این پدیده mere-exposure میگویند: مغز نسخهی آشناتر (آینه) را میپسندد و برای همین عکسهای غیرآینهای عجیب به نظر میرسند. پس اگر آینهها را برداریم، تنها مرجعِ آشنای هویت بصریات را حذفه کردهای. سؤال: وقتی هیچ آینهای نباشد، خودت را با چه تصویری میشناسی؟
راهکار:
آینهها سختگیر نیستند؛ فقط صادقاند. شاید چیزی که واقعاً دوست داری برداری، نگاهِ قضاوتگری است که جلوی آینه با خودت داری، نه خودِ آینه.