تصور خاکسپاری خود

تصور خاکسپاری به‌جای روز عروسی؛ روایت مرگ و زندگی:

در روانشناسی، «برجستگی مرگ» باعث می‌شود ذهن ناخودآگاه مراسم خاکسپاری را مثل یک آزمون اجتماعی تصور کند: چه کسی می‌آید، چه می‌گویند، چه چیزی جا می‌ماند. مغز برای ترس از نیستی، روایت پایان را جلو می‌اندازد تا معنا و تعلق را بسنجد. عروسی آیین آغاز است؛ خاکسپاری آیین جمع‌بندی. کدام یک بیشتر می‌گوید زنده‌ای؟

راهکار:

خاکسپاری در ذهن اغلب نه آرزوی مرگ است و نه پیش‌بینی واقعی؛ نوعی «تمرین معنا»ست: ذهن می‌خواهد بداند کدام رابطه‌ها، کارها و حرف‌ها ارزش ماندن دارند. این تصویر را می‌توان به آینهٔ انتخاب‌های امروز بدل کرد، نه جایگزین روز عروسی.