الان یا هرگز: چرا شانس دومی در کار نیست؟:
مغز ما برای حسرت سیمکشی شده: تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد واکنش قشر اوربیتوفرونتال به یک فرصت ازدسترفته تقریباً دو برابر واکنش به سودی است که بهدست میآوریم. شلیک دوپامینِ «حالا یا هیچوقت» یک ترفند تکاملی برای اجتناب از درد حسرت است، نه همیشه نشانهٔ ارزشمند بودن لحظه. آیا این قطار واقعاً آخرین قطار است یا ذهنتان دارد برایتان صحنهسازی میکند؟
راهکار:
این ذهنیت در روانشناسی «سوگیری نایابی» یا «خطای فرصت ازدسترفته» نام دارد. گاهی فشار «الان یا هرگز» ناشی از توهم نایاب بودن انتخابهاست، نه واقعیت. ارزشمندترین تصمیمها اغلب در فضای سبقتگرفتهشده از ترس گرفته نمیشوند، بلکه در آرامشِ ارزیابیِ گزینهها متولد میشوند. ذهن برای بقا، فوریت را بیشبرآورد میکند؛ شما فرصتسنجی را جایگزین هجوم به درهای موهوم کنید.