چرا من و منطق غریبه میمانیم؟:
مغز انسان حدود ۹۵٪ تصمیمها را ناخودآگاه میگیرد؛ منطق معمولاً بعداً وارد میشود تا همان تصمیم را توجیه کند. آنتونیو داماسیو نشان داد بیمارانی که مرکز هیجان مغزشان آسیب دیده، با وجود بهرهی هوشی بالا، در انتخاب سادهی رستوران یا تاریخ ملاقات فلج میشوند. چون تصمیم بدون سیگنال بدنی عملاً ناممکن است. غریبه بودن با منطق، شاید پیشفرض مغز باشد، نه استثنا.
راهکار:
این همان شکاف کلاسیک بین «سیستم ۱» و «سیستم ۲» مغز است؛ نسخهی طنزش این است: من و منطق نه غریبهایم، فقط هر بار قرار است همدیگر را ببینیم، یکی از ما خوابش میبرد.