چرا پس از ناامیدی تصمیمات بیرحم میگیریم؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد افت دوپامین (همراه با از دست رفتن ذوق) توانایی همدلی را کاهش و تمایل به تصمیمات سختگیرانه را افزایش میدهد. این مکانیسم در موقعیتهای بحرانی مثل طلاق یا ورشکستگی دیده میشود. آیا تا به حال در چنین وضعیتی بودهاید؟
راهکار:
این جمله به یک پدیدهٔ روانشناختی اشاره دارد: «بیعمقی عاطفی» (Emotional Numbing). وقتی ذوق از بین میرود، مغز برای بقا اولویتهای سختگیرانهای انتخاب میکند. سؤال این است: چطور میتوان بدون منتظر ماندن برای کور شدن ذوق، تصمیمات متعادلتری گرفت؟