چرا ترک نارفیقان بهتر از ماندن است؟:
آیا می‌دانید که مغز انسان طرد اجتماعی را دقیقاً مثل درد فیزیکی پردازش می‌کند؟ آزمایش‌های نوروساینس نشان داده که هنگام تجربه طرد، قشر سینگولیت قدامی (همان ناحیه‌ای که به سوختگی واکنش نشان می‌دهد) فعال می‌شود. به زبان ساده: ماندن کنار نارفیقان یعنی انتخاب یک «درد مزمن» که فقط با رفتن درمان می‌شود. پس چرا گاهی ماندن را به رفتن ترجیح می‌دهیم؟
راهکار:
این بیت اشاره به یک حقیقت روانشناختی دارد: ترک گروه‌های ناسالم، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش و رضایت از زندگی را افزایش می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد که حتی یک رابطه بد می‌تواند سیستم ایمنی را تضعیف کند. پس خروج از آن، یک اقدام پیشگیرانه برای سلامت روان است.