لیدوکائین زخمهایم؛ تو یعنی تسکین درد احساسی:
لیدوکائین اولین بیحسکنندهی موضعی از خانوادهی آمیدهاست که در ۱۹۴۳ ساخته شد؛ با بستن کانال سدیمیِ وابسته به ولتاژ، پیام درد را در عصب قطع میکند. جالب اینکه در غلظت بالا خودش آریتمی قلبی میسازد، اما در اورژانس برای درمان ایست قلبی هم تزریق میشود! آیا استعارهی عاطفی تو هم مسیر عصبی را مسدود میکند یا فقط حس را به تأخیر میاندازد؟
راهکار:
این استعاره قابلیت یک «نسخهی دارویی» را دارد: لیدوکائین فقط بیحس میکند، نه التیام؛ پس جملهات عشق را مسکن نشان میدهد نه درمان. برای گسترش، آن را به شکل بروشور دارو بنویس: «ترکیبات: نگاه تو / مقدار مصرف: هر ساعت / عوارض: وابستگی شیرین.»