پارادوکس موفقیت: اگر تشویق مردم معیار باشد:
در روانشناسی اجتماعی، «تأیید اجتماعی» یک نیروی قدرتمند است، اما پارادوکس زمانی رخ می‌دهد که این تأیید به «بازی نمایشی» تقلیل یابد. تاریخ نشان می‌دهد بسیاری از نوابغ—از ون گوگ تا کافکا—در زمان حیات خود با بیتوجهی یا تمسخر مواجه شدند، زیرا کارشان معیارهای رایج «تشویق» را برنمی‌تابید. آیا موفقیت واقعی بیشتر شبیه راضی کردن تماشاگران است یا کشف یک حقیقت شخصی؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس قوی برای نقد معیارهای سطحی موفقیت ایجاد کرده. یک گام خلاقانه بعدی می‌تواند این باشد: «یک لیست شخصی از سه معیار موفقیت که برای *تو* واقعی‌اند، بنویس؛ معیارهایی که هیچ ربطی به تشویق دیگران ندارند.»