چشم و دل سیری؛ چرا اقیانوس هم تشنگی را رفع نمیکند؟:
مغز ما برای «بیشتر» طراحی شده، نه برای «کافی». دانشمندان علوم اعصاب به این پدیده «عادت لذت» میگویند؛ دوپامین بعد از هر پاداش به سطح پایه برمیگردد، برای همین حتی رسیدن به اقیانوس هم تشنگی را تمام نمیکند. یک مطالعهی معروف روی برندگان بختآزمایی نشان داد سطح شادی آنها بعد از یک سال به همان اندازهی قبل از برنده شدن بازمیگردد. پس تشنگی از معده نیست؛ از معیارِ مقایسه در ذهن است.
راهکار:
معکوسِ این شعر را هم میتوان دید: «سیریِ چشم و دل» یک ظرف درونی است؛ با همین ظرف، یک جرعه آب میتواند به اندازهی اقیانوس رضایت بدهد. راز، بزرگکردنِ حجمِ آب نیست، عمیقکردنِ ظرفِ وجود است.