خلاصه تمام روضه‌ها در دو کلمه: تشنه کشتنت:
در روانشناسی جمعی، «روضه» نوعی آیین سوگواری است که «حافظه عاطفی» یک جامعه را شکل می‌دهد. جالب این که تکرار واقعه کربلا نه‌تنها ماتم، بلکه نوعی «ایستادگی در برابر ظلم» را نهادینه می‌کند. این دو کلمه دقیقاً نقطه اوج آن حافظه را هدف گرفته‌اند: تشنگی (محرومیت) و کشتن (ستم). چرا روضه‌ها این‌قدر روی «تشنگی» تأکید دارند؟
راهکار:
این جمله به‌شدت فشرده است. اگر می‌خواهی عمقش را بیشتر ببینی، می‌توانی آن را در بستر تاریخی واقعه کربلا باز کنی: «تشنگی» نماد بی‌آبی و محاصره و «کشتن» نماد ظلم بی‌حد است. این دو کلمه در واقع چکیده‌ای از تمام روایت‌های روضه‌ای هستند که روی حس هم‌دردی مخاطب کار می‌کنند.