تشکر از دوست خوب با جمله «مرسی که هستی»:
در انسانشناسی تکاملی، نیاز به «فردی مثل تو» فقط احساسی نیست؛ بقای ما به گروههای کوچک و پیوندهای عاطفی امن وابسته بوده است. مغز هنگام دریافت قدردانی واقعی، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند و این دقیقاً همان مکانیسمی است که اعتماد و همکاری را در قبیلههای اولیه تقویت میکرد. آدمهایی که حس میکنند برای دیگران مهماند، عمر طولانیتر و استرس کمتری دارند.
راهکار:
این پیام را میشود یک «ابراز قدردانی آشکار» خواند؛ در روانشناسی مثبتگرا، بیان قدردانی نهتنها حال گوینده را بهتر میکند، بلکه سطح اکسیتوسین گیرنده را هم بالا میبرد و پیوند را مقاومتر میکند. شاید همین یک جمله، پادزهری برای تنهایی مزمن باشد.