تشخیص آدم های لایق

احترام مثل لباس به هرکسی نمیاد؛ حقیقتی که تجربه ثابتش کرده:

در روان‌شناسی اجتماعی، احترام یک «نشانه جایگاه» پردازش می‌شود. مطالعات fMRI نشان می‌دهند وقتی به فردی نالایق احترام می‌گذاریم، قشر پیش‌پیشانی مغز دچار تعارض می‌شود؛ دقیقاً مثل پوشیدن لباسی که اندازه نیست. یعنی احترام یک ابزار سنجش دقیق است، نه ادبی بی‌قید و شرط. جوامعی که احترام را سلسله‌مراتبی می‌بینند همبستگی بالاتری دارند. سوال: احترام باید بر اساس شایستگی باشد یا انسانیت؟

راهکار:

احترام مثل یک فیلتر هوشمند عمل می‌کند: به همه اجازه ورود نمی‌دهد. می‌توانی این مفهوم را با استعاره‌های دیگری هم تصویر کنی؛ مثل «احترام شبیه باران است، کویر را گلستان نمی‌کند» یا «احترام عینک است، هر چشمی با آن تیزبین نمی‌شود». این طور عمق ایده‌ات را چند‌بُعدی می‌کنی.