طنز: ماشینهایی مثل آدم بدرنخورها:
تحقیقات نشون میده که مغز انسان ناخودآگاه به اشیاء جان میبخشد (آنتروپومورفیزم) تا رفتارهای غیرمنتظره را توجیه کند. این ماشینهای «میرن و میان» دقیقاً مثل الگوی «فاصلهگیری-نزدیکی» در روابط اجتنابی عمل میکنند. جالب اینجاست که در روانشناسی به این «دلبستگی دوسوگرا» میگویند. آیا تا حالا ماشین یا آدمی رو دیدی که همیشه نصفه بیاد و بره؟
راهکار:
این مقایسه رو میشه برعکس هم دید: بعضی آدمها مثل ماشینهای فرسودهاند که فقط سروصدا دارند و جایی نمیروند. شاید وقتشه ماشین عوض کنی یا آدمهای بهتری رو انتخاب کنی.