تشبیه معشوق

اشتباه در تشبیه معشوق به ماه:

در روانشناسی، «فرافکنی آرمانی» زمانی رخ میدهد که ویژگیهای مثبت اغراقشدهای را بر فردی دیگر投射 کنیم، درست مانند تشبیه معشوق به ماه. جالب اینجاست که ماه خود جسمی سرد و تاریک است و نورش بازتابی است؛ آیا این عاشق، در واقع نور درون خودش را میدیده؟

راهکار:

این بیت میتواند سرآغاز یک شعر بلندتر باشد. شاید جالب باشد خط بعدی را از زبان «ماه» بنویسید: پاسخی که به این اشتباه و حسرت میدهد چیست؟