نرسیدن دو عاشق مثل کوهها؛ سرنوشت یا تصادف؟:
آیا میدانستید در نظریه «جهانهای موازی» هر تصمیمی جهان جدیدی میسازد؟ شاید در یکی از این بینهایت جهانها، آن دو کوه به هم رسیدهاند و شما هم. این ایده از مکانیک کوانتومی باعث میشود «هرگز» نسبی شود. چه طور میتوانیم مطمئن باشیم که این نسخه از واقعیت، تنها نسخه ممکن است؟
راهکار:
این بیت زیبا انگار از ناامیدی سرچشمه میگیرد، اما جالب است که در فیزیک کوانتوم، ذرات میتوانند در فاصلههای دور با هم جفت شوند (درهمتنیدگی کوانتومی). شاید این استعاره را طوری بازنویسی کنید که نشان دهد «حتی اگر کوهها نرسند، موجهای زیرزمینیشان یکی است».