تشبیه چشم به موج و ابرو به جاده چالوس:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز در مواجهه با استعارههای حرکتی مثل «موج چشمت» همان نواحیای را فعال میکند که هنگام دیدن واقعی امواج اقیانوس روشن میشوند. یعنی حتی بدون سفر، شعر میتواند سیمکشی عصبی تو را شبیه به تماشای دریا کند. چه طور میشود که یک جملهی کوتاه، جهانی از حسهای فیزیکی را در مغز بازآفرینی میکند؟
راهکار:
اگر میخواهی این حس شاعرانه را به یک داستان کوتاه تبدیل کنی، «یک رانندگی شبانه در جاده چالوس با نگاه معشوق» میتواند شروع خوبی باشد.