پرستش بیاندازه مثل همه ستارههای آسمان:
آیا میدانید تعداد ستارههای قابل مشاهده با چشم غیرمسلح در یک شب صاف فقط حدود ۵۰۰۰ تا است، اما در کل کهکشان راه شیری حدود ۱۰۰ میلیارد ستاره وجود دارد؟ پرستش به اندازه همه آنها یعنی عشقی فراتر از تصور بشر. اما جالب اینجاست که نواحی خاصی از مغز هنگام عشق و هنگام پرستش مذهبی یکسان فعال میشوند. این تشبیه، ناخودآگاه از عمیقترین مکانیسمهای روانی ما میگوید. سوال: آیا میتوان معشوق را بدون بتسازی دوست داشت؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک ابراز احساسات شاعرانه است تا پرسش یا باور نادرست. میتوان آن را با نگاه به تناقض جالب «پرستش» در عشق مدرن بازتعریف کرد: آیا پرستش، معشوق را به بت تبدیل نمیکند و در نهایت به فاصله نمیانجامد؟ شاید عشق واقعی در همسطحی و همدلی باشد، نه در ستایش بیحد.