تشبیه عشق به موج دریا

عشق بی‌نهایت مثل موج‌های دریا: گفت‌وگویی عاشقانه:

دریا تعداد موج‌هایش را نمی‌داند، چون هر موج از ترکیب بی‌نهایت متغیر شکل می‌گیرد. در فیزیک، امواج دریا آشوبناک‌اند و پیش‌بینی‌ناپذیر. عشق هم نوعی سیستم آشوبناک در مغز است: ترشح دوپامین و اکسی‌توسین با خاطرات درهم می‌آمیزد و هرگز تکرار نمی‌شود. شاید به همین دلیل است که انسان برای توصیفش به استعاره‌های طبیعی پناه می‌برد—تنها آشوب طبیعت می‌تواند همتای آشوب عاطفی باشد. آیا اگر روزی عشق را با الگوریتم‌های آشوب مدل‌سازی کنیم، آن را بهتر می‌فهمیم یا نابودش می‌کنیم؟

راهکار:

اگر دریا تعداد موج‌هایش را می‌دانست، شاید دیگر آن رمز و راز بی‌پایان را نداشت. عشق هم ارزشش در ناشمردنی بودنش است، نه در اندازه‌اش. گاهی همین ندانستن، شیرین‌ترین بخش ماجراست.