عشق زمین و ماه؛ تو تنها قمر من:
زمین تنها سیاره‌ی سنگیِ منظومه شمسی نیست که قمر دارد، اما ماهِ ما نسبت به سیاره‌اش به‌طور غیرعادی بزرگ است؛ همین قمر، محور زمین را پایدار و جزر و مد را ممکن می‌کند. مشتری بیش از ۹۰ قمر شناخته‌شده دارد و زهره هیچ قمری ندارد.
راهکار:
این تشبیه رابطه را به مدار بسته و وابستگی یک‌طرفه محدود می‌کند؛ در حالی که ماه و زمین بر هم اثر متقابل دارند و جزر و مد و پایداری محور را می‌سازند. تصویر تازه‌تر: دو سیاره‌ی هم‌مدار که هر دو جاذبه دارند و مسیرشان را با هم تنظیم می‌کنند، نه اینکه یکی فقط قمر دیگری باشد.