فوبیای تموم شدن همه بودنا: ریشه و راهکار:
آیا می‌دونستی مغز انسان برای درک «نیستی» ساخته نشده؟ تحقیقات عصب‌شناسی نشون می‌ده که وقتی به مرگ فکر می‌کنیم، بخش پیش‌پیشانی که مسئول آینده‌نگری و خودآگاهی است، بیش‌فعال می‌شه و این حس وحشت رو ایجاد می‌کنه. جالبه که حتی در لحظه‌های شاد، یه بخش از مغز مدام در حال اسکن «پایان» احتمالی اون لحظه‌ست. این همون مکانیسمیه که باعث می‌شه آدم از ته دل بخنده ولی یه لحظه بعد غمگین بشه. سوال اینجاست: آیا می‌شه این مدار عصبی رو با عادت‌های روزانه بازنویسی کرد؟
راهکار:
این حس ریشه در «اضطراب مرگ» داره که یه مفهوم روانشناختی معروفه. می‌تونی با تمرین «ذهن‌آگاهی» و نوشتن روزانه از لحظه‌های کوچیک، ترس رو به قدردانی از «بودن» تبدیل کنی.