بی‌قراری عجیب: چرا در بهترین لحظات می‌خواهیم برویم؟:
در روانشناسی، این حالت شبیه «اجتناب از تعهد عاطفی» یا ترس از «آسیب‌پذیری در اوج خوشبختی» است. مغز گاهی شادی پایدار را به عنوان یک تهدید برای استقلال یا عاملی برای درد آینده تفسیر میکند و مکانیسم فرار را فعال می‌نماید. آیا این فرار، بیشتر شبیه گریز از خودت است یا از دیگران؟
راهکار:
این احساس ممکن است ریشه در «سندروم ایمپاستر عاطفی» داشته باشد، یعنی باوری ناخودآگاه که می‌گوید لایق این شادی نیستی و باید قبل از طرد شدن، خودت بروی. شاید مفید باشد این الگو را نه به عنوان «چیزی که از تو ساخته‌اند»، بلکه به عنوان یک سیستم هشدار قدیمی ببینی که حالا می‌توانی تنظیمش کنی.