ترس از نبودن عشق

انتظار طولانی و ترس از نبودن عشق:

در روان‌شناسی، «اثر زایگارنیک» می‌گوید ذهن انتظارهای ناتمام را بیش از رویدادهای تمام‌شده در حافظه نگه می‌دارد؛ به همین دلیل انتظارِ کسی که نمی‌آید می‌تواند مثل یک مدار باز، اضطراب را مدام بازتولید کند. پژوهشی در ۱۹۲۷ نشان داد شرکت‌کنندگان کارهای نیمه‌تمام را تقریباً دو برابر کارهای کامل‌شده به یاد می‌آوردند. اگر غریبه‌ای هم به این زخم بخندد، «خجالت» نقش تقویت‌کننده را بازی می‌کند.

راهکار:

این متن انتظار را نه صبر، بلکه مثل یک «افکت» ترسناک نشان می‌دهد؛ انگار نبودن طرف مقابل روی بدن و آبروی راوی سایه انداخته است. وقتی انتظار به تحقیر اجتماعی گره بخورد، اضطرابش از خودِ فقدان هم سنگین‌تر می‌شود.