ترس از خاطرات گذشته

ترس از زندگی با خاطرات عشق ازدست‌رفته:

دانشمندان علوم اعصاب می‌گویند مغز بین خاطره و تخیل مرز مشخصی نمی‌کشد. وقتی با خاطرات کسی زندگی می‌کنی، در واقع هر بار همان نورون‌های عشق واقعی فعال می‌شوند. پس دردت علمی‌ست: داری دوباره و دوباره عاشق خاطره‌ای می‌شوی که دیگر نیست. سوال اینجاست: آیا می‌شود خاطره را بدون عشق دوباره مرور کرد؟

راهکار:

این حس دقیقاً ریشهٔ روانشناختی دارد: مغز ما خاطرات عاطفی را مثل تجربهٔ واقعی پردازش می‌کند. به‌جای حذف خاطرات، تکنیک «بازنویسی داستان» را امتحان کن: هر بار که خاطره می‌آید، یک پایان متفاوت برایش تصور کن تا بار هیجانی‌اش کم شود.