حسرت واقعی؛ وقتی زندگی به اندازه سن نیست:
پژوهشهای «اثر بیعملی» نشان میدهند در بلندمدت مردم بیش از کارهای نکرده پشیمان میشوند تا کارهای کرده؛ مغز نیز حسرت را با فعالسازی نواحی درد جسمی پردازش میکند. جالب است سن ذهنی معمولاً ۵ تا ۱۰ سال کمتر از سن تقویمی حس میشود و همین شکاف، منبع اصلی این حسرت است.
راهکار:
حسرت واقعی از مقایسه «سن تقویمی» با «سن تجربی» میآید: ذهن زندگی را با رویدادهای بزرگ میسنجد، اما خاطرات واقعی از لحظههای کوچک و تکرارشده ساخته میشوند. بنابراین حس «کم زندگی کردن» بیشتر خطای حسابداری ذهن است تا کمبود واقعی عمر.