چرا مردگان را به زندگان ترجیح میدهیم؟ روانشناسی مردهپرستی:
پدیدهای به نام «ایدهآلسازی پس از مرگ» وجود دارد: مغز ما پس از مرگ یک فرد، نواقصش را فیلتر میکند و تنها ویژگیهای مثبت را برجسته میسازد. در مصر باستان، مردگان را «راستگویان» مینامیدند، چون باور داشتند مرگ هرگونه فریب را از بین میبرد. حتی امروزه، در شبکههای اجتماعی، کامنتهای زیر پست یادبودها ۷۰٪ مثبتتر از کامنتهای زمان حیات فرد است. آیا این شیوهٔ طبیعی مغز برای کاهش اضطرابِ مواجهه با زندههاست؟
راهکار:
شاید زندهها مغرور نیستند، بلکه فقط مشغولِ ادامهٔ حیاتاند و این مشغولیت را با غرور اشتباه میگیریم. فاصلهٔ میان زندگان و مردگان گاهی تنها نبودِ توقّف است، نه خودخواهی.