وقتی سقوط، ترس از بلندی را میکُشد:
در روانشناسی، «خاموشی ترس» پدیدهای است که در آن مواجههٔ مکرر با محرک ترسناک بدون پیامد منفی، پاسخ آمیگدال را مهار میکند. سقوطهای پیدرپی نویسنده، مانند مواجههدرمانی طبیعی، مدار ترس از ارتفاع را از کار انداخته؛ دیگر بلندی تداعیگر خطر نیست، چون بدترین اتفاق قبلاً افتاده. این همان نقطهٔ «ضدشکنندگی» است که شکست، شما را قویتر میکند. سؤال: آیا بیترسی پس از فاجعه، آزادی است یا فقط سپری موقتی که با اولین موفقیت فرو میریزد؟
راهکار:
این بیباکی میتواند موتور پرواز باشد یا سقوطی بیپایان؛ تفاوتش در آگاهی تو به ارزشهای حقیقیات است، نه صرفاً فقدان ترس.