تروما و خنده

چرا تروما ما را بامزه‌تر می‌کند؟:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد مغز بعد از تروما برای تنظیم هیجان، ناخودآگاه فاصله‌گذاری طنزآمیز ایجاد می‌کند؛ همان مکانیزمی که در کمدین‌های بزرگ مثل چاپلین دیده می‌شود. به این می‌گویند طنز دارآویز؛ راهی که ذهن برای تبدیل وحشت به کنترل استفاده می‌کند. جالب است که خنده بعد از آسیب، کورتیزول را کم و دوپامین را زیاد می‌کند؛ یعنی بدن زخم را با خنده بخیه می‌زند.

راهکار:

این جمله بازتعریف هوشمندانه‌ای از «رشد پس از آسیب» است: تجربه‌های تلخ، نگاه تو را واقع‌بینانه‌تر و روایتت را چندلایه‌تر کرده‌اند. برای دیدن این اثر، می‌توانی همان اتفاقی که زمانی خیلی جدی و سخت بود را در یک جمله کوتاه با زاویه‌ای طنز بازنویسی کنی؛ کاری که کمدین‌های استندآپ انجام می‌دهند. تبدیل جزئیات آزاردهنده به یک روایت بامزه، دقیقاً همان جایی است که تروما به قدرت روایتگری تبدیل می‌شود.