زخمهایی که خوب میشوند اما فراموش نمیشوند:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد آمیگدال مغز خاطرات همراه با درد را با پروتئینهای خاصی تثبیت میکند تا از تکرار خطر جلوگیری کند. این فرایند «تقویت حافظه هیجانی» نام دارد و توضیح میدهد چرا زخمهای احساسی حتی پس از بهبود، در حافظه فعال میمانند. آیا میتوان با بازسازی شناختی، بار عاطفی این خاطرات را کاهش داد؟
راهکار:
این جمله یادآور «نظریه خاطرات عاطفی» است: مغز برای بقا، خاطرات مرتبط با درد را قویتر رمزگذاری میکند. فراموشنکردن زخمها نشانه ضعف نیست، بلکه مکانیسم هوشیاری تکاملی است. نکته جالب: میتوان معنای آن خاطره را تغییر داد، نه خود خاطره را.