حس خاص بودن و ترک شدن ناگهانی در رابطه:
در روانشناسی به این الگو «تقویت متناوب» میگویند؛ دریافت محبت شدید و سپس قطع ناگهانی، دقیقاً همان مکانیسم اعتیادآور در مغز است و سطح دوپامین را بیشتر از پاداش مداوم بالا میبرد. جالبتر اینکه پدیدهای به نام «فراموشی انگیخته از قربانی» باعث میشود فردِ ترکشده بهجای خشم، دچار وسواس فکری برای بازگشت و تکرار همان لحظهها شود. چرا مغز آدمها بیثباتی را با عشق اشتباه میگیرد؟
راهکار:
این متن را میشود از زاویهای دیگر هم دید: آدمهایی که زود میآیند و زود میروند، معمولاً درگیر «عشقِ هیجانی» هستند نه «عشقِ پایدار». آنها عاشقِ ساختن لحظهاند، نه ماندن در مسئولیتِ آن لحظه. پس حس خاص بودنی که داده شده، لزوماً دروغ نبوده؛ فقط ظرفیت ادامهاش را نداشته است.