ترک کردن بعد از آسیب

ترک عشق با حرمت؛ کوچ از قلب پس از آسیب:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد طرد شدن اجتماعی همان مدارهای درد فیزیکی (قشر کمربندی قدامی و اینسولا) را فعال می‌کند؛ بنابراین «کوچ از قلب» فقط استعاره نیست. همچنین کمبود تعلق باعث می‌شود مغز آدم‌ها و مکان‌ها را مثل منبع پاداش یا تهدید رمزگذاری کند. آیا رفتن، درد را التیام می‌دهد یا فقط نقشهٔ آن را عوض می‌کند؟

راهکار:

زاویهٔ تازه: رفتن اینجا شکست نیست؛ بازپس‌گیری حرمت است. عشق وقتی زیباست که احترام در آن شرط باشد، نه جایزه. «کوچ از قلب» را می‌توان مهاجرت به نسخه‌ای از خویش دید که دیگر درد را با ماندن تمدید نمی‌کند.