رها کردن آدمهای بیلیاقت برای زندگی اصلی:
تحقیقات نوروساینس نشون میده: وقتی از یه رابطهٔ سمی خارج میشی، مغزت دقیقاً مثل ترک اعتیاد، دوپامین و کورتیزول رو نوسان میده. یعنی این حس «ول کردنی» که میگی، یه واکنش بیولوژیکیه نه ضعف اراده. آدمایی که فقط حرفن، مثل نورونهای بیکارهاند که سیناپس رو اشغال میکنن. سوال: آیا تا حالا حس کردی ترک کردن سختتر از موندنه؟
راهکار:
گاهی ول کردن آدمها شروع دوبارهی خودت است. این جمله رو ببر توی ذهنت: «همهی آدمها لیاقت حضور در مسیر رشدت رو ندارن.»