ترک الکل و سیگار

درمان دردمی؛ مسکن روح یا فرار موقت؟:

نیکوتین و الکل هر دو مسیر پاداش دوپامینی را تحریک می‌کنند، اما نکته‌ی عجیب اینجاست که مصرف مزمن آن‌ها گیرنده‌های لذت را کاهش می‌دهد؛ یعنی هرچه بیشتر «مسکن» مصرف کنی، مغزت درد پایه‌ی بیشتری می‌سازد. این یک حلقه‌ی نوروشیمیایی است، نه ضعف اراده. آیا تا به حال فکر کرده‌ای که چرا اولین نخ سیگار روز از همه «لذت‌بخش‌تر» است؟

راهکار:

از منظر روان‌شناسی، چیزی که «مسکن روح» نامیده می‌شود اغلب یک مکانیزم جبرانی موقتی است؛ مغز درد را خاموش نمی‌کند، فقط پردازشش را به تعویق می‌اندازد. شاید ارزشش را داشته باشد که نسخه‌ی بی‌عارضه‌تری برای همان حس رهایی جست‌وجو شود: موسیقی، حرکت بدنی، یا نوشتن از خودِ درد.