عشق یعنی ترجیح دادن خواستههای دیگری بر خود:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که هنگام فداکاری برای عزیزان، بخشی از مغز به نام 'قشر سینگولیت قدامی' فعال میشود که با همدلی و تنظیم هیجانات در ارتباط است. این فرآیند با ترشح اکسی توسین همراه است، همان هورمونی که پیوندهای عاطفی را تقویت میکند. جالب است که این نوع ترجیحدهی، گاهی ریشه در 'هویت مشترک' دارد: وقتی عمیقاً عاشقیم، خواستههای طرف مقابل بخشی از خود ما میشود. آیا این نوع عشق میتواند مرز بین خود و دیگری را کمرنگ کند؟
راهکار:
این نگاه زیباست، اما گاهی فراموش میکنیم که عشق سالم متقابل است. پیشنهاد میکنم به این فکر کنی که اگر هر دو طرف همین کار را بکنند، چه اتفاقی میافتد؟ تعادل بین خواستههای خود و دیگری شاید همان عشق پایدار باشد.