دنیای من سیاه شد تا دنیای تو رنگین باشد:
در روانشناسی به این «قربانیسازی عاطفی» میگویند؛ همان مکانیزمی که مغز فردِ فداکار، رنج کشیدن را با عشق اشتباه میگیرد و دوپامین پاداش میدهد. پژوهشها نشان میدهد ازخودگذشتگیِ مزمن، دقیقاً مثل اعتیاد، مدارهای پاداش مغز را درگیر میکند و ترکش از ترک یک رابطه سختتر است. پس سیاهی دنیای تو فقط هزینه نبود؛ سوخت رنگینکمان او بود.
راهکار:
این جمله را برعکس بخوان: تو میتوانی رنگینکمان دنیای خودت باشی، بدون اینکه کسی سیاهیات را بخرد. اگر جای او بودی، چه رنگی به دنیای خودت میدادی؟