جنس ارزون طرفدار زیاد داره؛ چرا محبوبیت همیشه ارزش نیست:
در اقتصاد به کالاهایی که با افزایش درآمد، تقاضایشان کم می‌شود «کالای پست» می‌گویند؛ یعنی محبوبیت بالا لزوماً نشانه‌ی کیفیت نیست، بلکه می‌تواند نشانه‌ی دسترسی آسان و هزینه‌ی کم باشد. در روان‌شناسی اجتماعی، انسان‌ها اغلب «کمیابی» را با ارزش اشتباه می‌گیرند و «فراوانی» را بی‌ارزش می‌بینند، حتی اگر ذاتاً یکسان باشند. آیا محبوبیت همیشه نشانه‌ی کیفیت است یا فقط نشانه‌ی ارزانیِ دسترسی؟
راهکار:
این جمله نسخه‌ی عامیانه‌ی «ارزشِ کمیاب است، نه پرمصرف» است. می‌توانی از همین زاویه ادامه‌اش بدهی: «شاید طرفدار زیاد یعنی در دسترس بودن، نه خاص بودن.» این چرخش، تیکه را از حالت کنایه‌ی صرف به یک اصل روان‌شناسی اجتماعی تبدیل می‌کند.