وقتی ترازوی انصاف میشکند و نمکنشناسی میماند:
در روانشناسی اجتماعی، 'هنجار عمل متقابل' میگوید ما تمایل داریم خوبی را جبران کنیم، اما اگر کسی بگوید نمکنشناسی، یعنی از دید او این بدهی تسویه نشده. این شکافِ ادراکی از 'خطای بنیادین اسناد' سرچشمه میگیرد: ما نیت خود را میبینیم، دیگران فقط نتیجه را. شاید ترازوی او تنظیم نیست، یا شاید نمک شما شورتر از چیزی است که فکر میکنید. سوال: آیا استاندارد طلاییِ جبران، همانی است که ما میدهیم یا آنچه طرف مقابل دریافت میکند؟
راهکار:
شاید همیشه ترازوی دیگران خراب نیست. گاهی جبرانِ دوبرابر، بدهیای سنگین روی دوش طرف مقابل میگذارد که خفهاش میکند. شاید نمک شما آنقدر شور است که نمیتواند هضمش کند.