تراپیست بودن در ایران

تراپیست بودن در ایران؛ روایتی از آتش‌نشانی در جهنم:

در روانشناسی به این وضعیت «ترومای مشترک» می‌گویند؛ وقتی درمانگر و مراجع در یک بحران فراگیر زندگی می‌کنند، مرز بین درمانگر و آسیب‌دیده محو می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهد نرخ فرسودگی شغلی در درمانگرانی که با جمعیت آسیب‌دیده کار می‌کنند تا ۷۰٪ می‌رسد و اثربخشی درمان را نصف می‌کند. در چنین بافتی، آتش‌نشان جهنم نه‌تنها خاموش‌کننده، بلکه گاهی خودش هم شعله می‌گیرد.

راهکار:

این استعاره را می‌توان این‌طور باز کرد: آتش‌نشان جهنم شاید تنها کسی است که آتش را می‌فهمد، نه خاموش می‌کند. در بافتی که بحران دائمی است، درمانگر به جای ناجی، «نقشه‌خوان آتش» می‌شود؛ یعنی به مراجع کمک می‌کند مسیر عبور از میان شعله‌ها را پیدا کند، نه اینکه آتش را انکار کند.