ترانه نگین دنیا

دنیا قشنگه اما من قشنگیش رو ندیدم:

تحقیقات روانشناسی می‌گه مغز انسان ذاتاً «سوگیری منفی» داره: برای بقا، تهدیدها رو بهتر از زیبایی‌ها ثبت می‌کنه. به همین دلیله که یه انتقاد کوچیک از صد تعریف توی خاطرمون می‌مونه. حتی افراد افسرده در تست‌ها واقع‌بینانه‌تر از افراد عادی قضاوت می‌کنن؛ به این می‌گن «واقع‌گرایی افسردگی». شاید قشنگی دنیا نه غایب، بلکه قربانی الگوریتم بقای مغز ماست. خبر خوب: نوروپلاستیسیته یعنی می‌شه مغز رو دوباره آموزش داد.

راهکار:

شاید نگین دنیا همیشه هست، ولی وقتی دل آدم شکسته، حتی الماس هم لای غبار دیده میشه؛ غبار از چشم خودشه، نه از نگین.