تنهایی در ترافیک: پشت هم ولی دور از هم:
توی دهه ۱۹۶۰، یک روانشناس به نام استنلی میلگرم آزمایشی کرد: از مردم خواست توی خیابون به strangers نگاه کنند و ارتباط چشمی بگیرند، ولی بیشترشون نتونستن. این یعنی حتی بدون ترافیک، آدمها از نزدیک شدن عاطفی میترسن. حالا ترافیک این فاصله رو به اوج میرسونه: صدها ماشین پشت هم، ولی هیچکس واقعاً همدیگه رو نمیبینه. سوال اینه: اگر یک روز توی ترافیک، همه شیشهها رو پایین بکشن و لبخند بزنن، چه اتفاقی میافته؟
راهکار:
این بیتنویسانه به ما یادآوری میکند که نزدیکی فیزیکی در ترافیک، اغلب با فاصله عاطفی همراه است. شاید اگر یک روز در ترافیک با همسفرمان گفتوگو کنیم، آن «پشت هم» به «کنار هم» تبدیل شود.