شعر تیر و کمان؛ اعتراض تیر به کمان در روز نبرد:
پارادوکس تیر زنون: اگر در هر لحظه تیر در نقطهای ساکن است، مجموع لحظههای سکون چگونه حرکت میسازد؟ ارسطو گفت حرکت بالفعل در لحظه نیست، بلکه بالقوه در زمان است؛ مثل کمان که تیر را در آستانه پرتاب نگه میدارد. آیا ما هم در لحظههای ساکن، بالقوه در حرکتیم؟
راهکار:
تیر فقط وقتی پرواز را تجربه میکند که کمان رهایش کند؛ گاهی آنچه ستم به نظر میرسد، همان نیرویی است که ما را به هدف میرساند. میتوان این شعر را ادامه داد: کمان پاسخ دهد که بدون کشیدهشدن، تیر هرگز بال نمیگیرد.