دلنوشتهای برای امام رضا در اوج تنهایی:
مطالعات نشان میدهند احساس تنهایی مزمن فعالیت آمیگدال را افزایش میدهد، اما جالب اینجاست که توکل معنوی میتواند ترشح اکسیتوسین را تحریک کند و حس امنیت درونی ایجاد کند؛ این همان پناه بردن به امام رضا است که از نظر عصبشناسی، مغز را فریب نمیدهد، بلکه آن را آرام میکند. آیا این همان آرامشی نیست که زائران حرم حس میکنند؟
راهکار:
گاهی تنهایی از نبود آدمها نیست، از نبود همفرکانسی درونی است. این دلتنگی شاید دعوتی باشد برای کشف گفتوگویی عمیقتر با خود حقیقیات، جایی که امام رضا فقط یک نماد نیست، آینهای است از همان آرامشی که در اعماق وجودت پنهان شده. شعرت را تبدیل به دیالوگی بنویس که انگار پاسخش را از زیارتنامهاش میگیری.