قبل از اسکرین شات گرفتن، حتماً این نکته حامیم را جدی بگیرید:
متادیتای یک فایل اسکرینشات، زمان و دستگاه شما را ثبت میکند، نه فرستندهٔ اصلی را. به همین دلیل در بسیاری از دادگاهها، اسکرینشات بدون تأیید از سرور پیامرسان، بهتنهایی سندیت ندارد و صرفاً یک «تصویر پیکسلی» محسوب میشود. جالب اینجاست که حتی اولین اسکرینشات تاریخ در سال ۱۹۶۰ از یک نمایشگر نظامی گرفته شد تا خطای انسانی را مستند کند. حالا که اطمینان قبل از اسکرینشات اینقدر حیاتی شده، آیا مفهوم «مالکیت دیجیتال» نیاز به بازتعریف ندارد؟
راهکار:
برای جلوگیری از حذف محتوا و از دست رفتن مدرک، بهتر است بهجای اسکرینشات، لینک مستقیم را در یک فضای امن ذخیره کنید یا از قابلیت «رونوشت برداشتن» در خود پیامرسان استفاده کنید. این کار تاریخچهای میسازد که با پاک شدن پیام اصلی از بین نمیرود.